ഞാനും നിധിനും കൂടി 20-ാമത്തെ വയിസിലൂടെ നടക്കുകയായിരുന്നു. ഞങ്ങള് തളര്ന്നിരുന്നു. നോക്കുമ്പോള് ഒരേ വഴിക്കിരുവശത്തായി രണ്ടു വീടുകള്. ഒന്നിന്റെ ഉത്തരത്തില് ''സംരക്ഷണം'' എന്നും മറ്റേതിന്റെ വാതില്ക്കല് ''സ്വാതന്ത്ര്യമെന്നും'' രണ്ടു Name Board - കള്. വീട്ടു പടിക്കല് ഓരോ ഗുരുക്കന്മാരും. നിധിന് എന്നെ നോക്കി. ഇരുപതു വയസുകാരനായ എനിക്ക് രണ്ടാമതൊന്ന് ആലോചിക്കാനുണ്ടായിരുന്നില്ല. നേരെ ''സ്വാതന്ത്ര്യ''മെന്ന വീടിനു നേരെ വച്ചു പിടിച്ചു. അവന് ''സംരക്ഷണം'' എന്നെഴുതിയ വീട്ടിലേക്കും.
അവന്റെ വീടിനു മുന്നില് മുള്ളുവേലിയും കമ്പിവേലിയും പിന്നെ ഇലക്ട്രിക് സെക്യൂരിറ്റി ഗെയിറ്റും. എന്റെ വീട് കള്ളനും കാറ്റിനും കേറിയിറങ്ങി പോകാവുന്നത്ര വിധം തുറന്നു മലത്തിയിട്ടിരിക്കുന്നു. ചെന്നയുടനെ പുതിയ ഉടുപ്പ് ഇടീച്ച്, പുതിയ ചെരിപ്പ് ഇടീച്ച് , നെറുകയില് ചുംബിച്ച് ഗുരു അവനെ അകത്തേക്കു കേറ്റി. എന്റെ ഗുരു എനിക്കൊരു ഗ്ലാസ് പച്ചവെള്ളം തന്നു. ( അതായിരുന്നു എനിക്കപ്പോള് വേണ്ടിയിരുന്നതും!)
അവനെന്നും ചിട്ടപ്പടി ക്ലാസുകള്, നിയമങ്ങള്, നല്ല ഭക്ഷണം. എന്നെങ്കിലുമൊരിക്കല് പുറത്തേക്കു പോയാല് ഗുരു അവന് Root Map - കൊടുക്കും. അലൂമിനിയം ഫോയിലില് പൊതിഞ്ഞ പൊതിച്ചോറു കൊടുക്കും. വഴിയില് സഹായിക്കാനുള്ളവരുടെ ഫോണ് നമ്പര് കൊടുക്കും. ഗുരു അവന്റെ Birthday കൃത്യം ഓര്ത്തു wish ചെയ്യുന്നു. ദൂരയാത്രയില് ട്രെയിനിലിരുന്നു പോലും കത്തെഴുതുന്നു. പനിക്കിടക്കയില് കൂട്ടിരിക്കുന്നു.
എന്റെ ഗുരുവിനെ വല്ലപ്പോഴും മാത്രം ഞാന് കാണും. വന്നാലൊരു നോട്ടം, ഒരു ചുമ, ഒരു ചിരി ഇത്രയൊക്കയേയുള്ളൂ. വന്നനാളില് ഒന്നു മാത്രം പറഞ്ഞു.- ആവുന്നത്ര സ്വാതന്ത്ര്യത്തോടെ ജീവിക്കുക, കടമകളൊന്നും മറക്കാതെ തന്നെ!. ഞാന് വിശന്നു വലഞ്ഞു. തെരുവിലലഞ്ഞു. പലപ്പോഴും തെണ്ടിത്തിന്നു. പനിച്ചു കുരച്ച് ജ്വരംപിടിച്ച് വഴിക്കവലയില് കിടന്നു. എന്നെത്തന്നെ വെറുത്തു. എന്നോടു കലഹിച്ചു. ആരെയൊക്കെയോ സ്നേഹിച്ചു. എന്നാലും കാറ്റും വെളിച്ചവും കേറുന്ന ആ വീടിനെ സ്നേഹിച്ചു. അതില് മലന്നു കിടന്നുറങ്ങി. അങ്ങനെ കിടന്നൊരു വൈകുന്നേരം ഗുരു കയറി വന്നു. ആദ്യമായും അവസാനമായും എന്നെ ചേര്ത്തു പിടിച്ചു നിറുകയില് ചുംബിച്ചിട്ടു പറഞ്ഞു - ''നീ ഗുരു ആയിരിക്കുന്നു.!'' എന്നിട്ട് എങ്ങോ പോയി. പിന്നെ വന്നില്ല.....''ഞാന് ഗുരുവായിരിക്കുന്നു''.!
ഞാന് അവനെത്തേടിച്ചെന്നു. ചത്തുപോയ അവന്റെ ഗുരുവിന്റെ ഫോട്ടോയുടെ മുമ്പില് തിരി കത്തിച്ചു വച്ച്....ചത്തു കഴിഞ്ഞ് പറഞ്ഞു കൊടുക്കാന് ഗുരുവെഴുതി വച്ച നിയമസംഹിതയും വിക്കിപീഡിയയും തുറന്നുവച്ച് അവന് ഗുരുനാമ കീര്ത്തനം പാടുന്നു. കൂടെ പേടിച്ചരണ്ട കണ്ണുകളുള്ള കുറേ ശിഷ്യരും. ഞാന് ഓടിച്ചെന്ന് അവനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.സ്നേഹത്തോടെ ആശ്ലേഷിക്കുന്നതിനിടയില് അവന്റെ മുതുകത്തു കൂടി കൈയ്യോടിച്ചു. സത്യം! നടുവിനിടയിലൂലടെ പോകുന്ന ആ കട്ടിയുള്ള സാധനം അവിടില്ലായിരുന്നു. അവിടെ പഴുത്തു പൊട്ടാറായ ഒരു കുരു മാത്രം..!!
എഴുത്തില് ഉഴപ്പരുത്
ReplyDeleteഅതെന്താ ഇക്കാ അങ്ങനെ പറഞ്ഞേ ഒരു ഉഴപ്പ് കാണുന്നുണ്ടോ?
Delete